معتلط ( mo'talet ) ص . ع . جنگجو و فتنه‌جو . معتلفة ( mo'talefat ) ا . ع . ماما و مام ناف . معتلق ( mo'taleq ) ص . ع . عاشق . معتلن ( mo'talen ) ص . ع . فاش و آشكار و هويدا . معتلى ( mo'tal ) ا . ع . شير بيشه . معتم ( mo'tamm ) ص . ع . آنكه عمامه مىبندد . و عمامه بر سر گذاشته . معتم ( mo'tamm ) ا . ع . از اعلام است . معتمة ( mo'tammat ) ص . ع . روضة معتمة : مرغزار دراز گياه . معتمد ( mo'tamad ) ص . ع . تكيه كرده شده و اعتماد كرده شده . معتمد ( mo'tamed ) ص . ع . تكيه‌كننده . و المعتمد على الله : احمد بن المتوكل پانزدهمين خليفه عباسى كه پس از 23 سال و چند روز مدت خلافت در سال 279 هجرى وفات كرد . معتمد ( mo'tamed ) ص . پ . مأخوذ از تازى - اعتمادكننده و آنكه بر وى اعتماد مىكنند . و معتمد اليه يا معتمد عليه : آنكه بر وى در چيزى اعتماد مىكنند و صادق و امين و با ديانت و درست و راست . معتمر ( mo'tamar ) ص . ع . زيارت‌كننده و اراده‌كننده چيزى . معتمر ( mo'tamer ) ص . ع . از اعلام است . معتمل ( mo'tamel ) ص . ع . كسى كه خود را به كار وامىدارد و مشغول مىسازد . معتمى ( mo'tami ) ا . ع . شير بيشه . معتن ( mo'ten ) ص . ع . سخت تقاضاكننده بر وام‌دار . معتنابه ( mo'tan - beh ) ص . پ . مأخوذ از تازى - كارى كه محل اعتنا و اهتمام باشد . معتنز ( mo'tanez ) ص . ع . بيك سو شونده و كناره گزيننده و جاى دور رونده . معتنش ( mo'tanec ) ص . ع . كسى كه در جنك دست در گردن ديگرى مىاندازد . و ظالم و ستمگر و بقهر و باطل گيرنده . معتنف ( mo'tanef ) ص . ع . طريق معتنف : راه نادرست و غير مستقيم . معتنفة ( mo'tanefat ) ص . ع . ابل معتنفة : شتران ناموافق و ناسازگار به هوا و زمين . معتنق ( mo'tanaq ) ا . ع . آنجائىكه گردن كوهها از زير سراب ظاهر و نمايان مىگردد . معتنى ( mo'tani ) ص . ع . مشغول بسعى و كوشش و رنج . معتور ( mo'taver ) ص . ع . گيرندهء چيزى را بنوبت . و دست بدست گرداننده . معتوق ( ma'tuq ) ص . ع . آزاد شده . ج : معاتيق . و قيل : لا يجوز عبد معتوق . معتول ( mo'tavel ) ص . ع . گريه كننده و ناله‌كننده . معتوه ( ma'tuh ) ص . ع . دلشده و بىعقل و سبك خرد . و جلد و شتاب . و زيرك . معتوى ( mo't vi ) ص . ع . آنكه فرياد مىكند و آواز زشت بلند برميآورد . معته ( mo'attah ) ص . ع . دانا و زيرك معتدل خلقت . و ديوانه مضطرب خلقت . معثرة ( ma'sarat ) ا . ع . سبب لغزش و خطا . معثكل ( mo'askel ) ص . ع . هودج معثكل : هودج زينت شده از پشم و جز آن . معثلب ( mo'aslab ) ص . ع . شيخ معثلب : پير پشت دو تا شده از پيرى . و نوى معثلب : گو گرداگرد خرگاه كه كنار آن فرو دريده باشد . معثلب ( mo'asleb ) ص . ع . امر معثلب : كار ناپيدا و نااستوار و بىثبات . معثن ( mo'assan ) ا . ع . مرد ستبر ريش و انبوه ريش . معثون ( ma'sun ) ا . ع . طعام بوى گرفته شده و تباه شدهء از دود . معج ( ma'j ) م . ع . معج المكحال فى المكحلة معجأ ( از باب فتح ) : ميل را در سرمه‌دان جنبانيد . و قد مر يمعج : به آسانى و سهوت گذشت . و نيز معج : بشتاب رفتن . و جماع كردن . و بسر زدن بچه پستان مادر را و دهن در گرداگرد آن گشادن تا قادر بشير مكيدن گردد . و كارزار كردن و شمشير زدن . و جنبان شدن . معج ( ma'ej ) ع . بمعنى معى : يعنى با من بلغة قضاعة . يق : خرج معج : بيرون آمد با من . معج ( mo'ejj ) ص . ع . يوم معج : روز با گرد خاك . معجاز ( me'j z ) ا . ع . راه و طريق . معجب ( ma'jab ) ا . ع . جاى شگفت و تعجب . معجب ( mo'jab ) ص . ع . شگفت شده . و خرم و شاد گشته و شادان . معجب ( mo'jeb ) ص . ع . بشگفت آورنده . و معجب برأيه : آنكه براى احدى فضيلت نشناسد . و معجب برأيه و بنفسه : كسى كه راى و نفس خود را از همه فزونتر داند و خود را پسندد و عجب كند . معجب ( mo'ajjab ) ص . ع .